Mijn inspiratie komt voort uit leven vanuit een open houding naar alles wat er in mijn leven plaats vindt. Dit is een grote uitdaging, want de kracht van alles vast willen houden en constanten aan te brengen in het leven is groot. Mijn weg is via verschillende werkwijzen, waaronder Gestalt-therapie Haptotherapie, en ademwerk gegaan. Zijnsoriëntatie is voor mij het pad waar dit alles in samen komt, je steeds blijven afstemmen op de openheid die altijd aanwezig is, en van daar uit in relatie zijn. Vanuit deze houding vindt ik het heel inspirerend om mensen te begeleiden in het omgaan met de problemen die zij op verschillende gebieden van hun leven tegen komen. Liz Brouwer en Hes Minnema zijn met elkaar getrouwd en hebben 3 kinderen.

Na mijn opleiding HBO-verpleegkunde heb ik in verschillende werkvelden met en voor mensen gewerkt. Al doende verschoof mijn interesse van zorg naar psychologische begeleiding. Het is al weer jaren geleden, ik denk zo’n jaar of 10, dat ik besloot dat ik zelf aan begeleiding toe was. Door enthousiaste reacties van vrienden kwam ik in contact met een Zijnsgeoriënteerd begeleider. Wat in deze periode heel belangrijk voor me is geweest, was de verwelkomende en niet oordelende houding van mijn begeleider. Dit was werkelijk een compleet nieuwe ervaring voor me. Achteraf zie ik, dat dit me de ruimte en het vertrouwen heeft gegeven om uiteindelijk de meest verscholen kanten van mijzelf aan te kijken en die te leren waarderen. Tegelijkertijd herken ik nu, dat die open houding van mijn begeleider in feite model stond voor een altijd al heldere, liefdevolle en vrije dimensie in mij. Een tijdloze dimensie van Zijn die altijd al aanwezig was maar nog wakker gekust moest worden. In mijn huidige praktijk zie ik nu telkens hoezeer dit het leven van mijn cliënten verrijkt, hoe zij zichzelf herontdekken in deze nieuwe en toch bekende werkelijkheid die start bij “geen correctie of oordeel". Dit proces te begeleiden vind ik heel inspirerend. Wat ik steeds meer ga zien is hoezeer we ons verlangen naar het paradijs en het vermijden van pijn moeten leren loslaten. Dit vraagt om de houding van een krijger. Een krijger, die elk moment opnieuw bereid is om zich toe te wenden naar de realiteit van het moment, het leven: met een glimlach op zijn gezicht, in zijn handen een doorsnijdend zwaard. Binnenkort hoop ik mijn opleiding voor zijnsgeoriënteerd begeleider af te ronden.